2010-03-10

Napisali: Rok Kazimierzowski

W cieniu dwustulecia urodzin Fryderyka Chopina - na razie nieśmiało- pojawiają się inicjatywy uczczenia urodzonego dokładnie przed siedmioma wiekami ostatniego króla z dynastii piastowskiej – Kazimierza Wielkiego - pisze Sławomir Pietras w tygodniku Angora.

Zamek z czasów Kazimerza Wielkiego w Będzinie

Przyszedł na świat 30 kwietnia 1310 roku w niewielkiej miejscowości Kowal, między Krośniewicami a Włocławkiem na Kujawach. Z jego młodości wybieram dwa zdarzenia, które – niestety – nie najlepiej zapowiadają przyszłość wielkiego monarchy, ale - jak to się dzisiaj mówi – są niezwykle medialne.

Na dwa lata przed koronacją, jako królewicz i syn Władysława Łokietka, uszedł z pola bitwy pod Płowcami. Propaganda krzyżacka natychmiast okrzyknęła go tchórzem. Byli jednak tacy, którzy utrzymywali, że król w ten sposób chronił i oszczędzał jedynego następcę tronu.

Jeszcze wcześniej wysłany do Wyszehradu na dwór swej siostry Elżbiety - królowej Węgier – wdał się w sekretny romans z jej piękna dwórką Klarą Zach, podobno za wiedzą i pomocą królowej. Po odjeździe królewicza wybuchnął skandal. Ojciec uwiedzionej rzucił się z mieczem na Elżbietę, odcinając jej cztery palce i raniąc w ramię jej męża, węgierskiego króla Karola Roberta. Napastnik natychmiast został zabity, poćwiartowany, pozbawiony majątku i krewnych a córkę po oszpeceniu obwożono dla przestrogi po wielu miastach kraju. Bowiem tak okrutne było średniowiecze.

Przytaczam te dwa zdarzenia, aby – broń Boże - wykluczać sprzyjanie królowi, a zwłaszcza umniejszanie wielkości Chopina, który nigdy z koncertu nie uciekł, nikogo nie uwiódł (chyba!) nie poćwiartował (brr!), nie oszpecił (sic!). Były to dwie osobowości różniące się wszystkim: urodą, urodzeniem, temperamentem, profesją, zamiłowaniami. Łączy ich to, że obaj byli wielkimi Polakami i urodzili się niemal równo pól tysiąca lat od siebie.

Nasz król grzechy młodości odkupił długim, mądrym, gospodarnym i sprawiedliwym panowaniem. Okazuje się, że ludzie pamiętają rocznicę królewskiej zasługi – mimo upływu wieków i braku uchwały sejmowej o uczczeniu jako oficjalnej zachęty.

Na początku stycznia w będzińskim Starostwie Powiatowym zebrało się grono miłośników przeszłości rodzinnej ziemi i Będzin jako pierwsze spośród założonych przez Kazimierza Wielkiego miast ogłosił Rok Kazimierzowski.

Król nadał Będzinowi prawa miejskie w roku 1358, otoczył miasto murami, zbudował zamek warowny i kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy. Po siedmiu burzliwych wiekach warownia nad Czarną Przemszą i świątynia na Górze Zamkowej wymagają ratowania z powodu szkód górniczych, które podkopały niemal całe Zagłębie. Gospodarni dziedzice króla z okazji obchodów 700-lecia jego urodzin postanowili powalczyć o przetrwanie tej spuścizny. Jest wśród nich starosta Adam Lazar, proboszcz ks. Andrzej Stępień, prezes Stowarzyszenia Moje Miasto Janusz Piątek, działacz samorządowy Sławomir Brodziński, architekci Gabriel Korbut i Michał Skarżyński.

Niech to zachęci do podobnych inicjatyw co najmniej kilkadziesiąt Kazimierzowskich miast rozsianych po całej Polsce. Jest przecież tyle do zrobienia w różnych dziedzinach życia w naszej ojczyźnie. Na miarę swych skromnych możliwości, gotów jestem przyjmować sygnały z miast erygowanych przez króla, o różnorodnych przedsięwzięciach związanych z Rokiem Kazimierzowskim. Najciekawsze inicjatywy zobowiązuję się nagrodzić wydarzeniami artystycznymi. Mogą to być na przykład koncerty Chopinowskie. Szlakiem Kazimierzowskich Orlich Gniazd z muzyką Chopina – brzmi wcale nieźle. Ciekawe, czy z rzuconego dzisiaj ziarna będą jakieś plony.

Źródło: Sławomir Pietras, Angora